Revo|lution weblog

Kerze, schilderij van Gerhard Richter 1982.

I’m still digesting all that I have learned and experienced during the whole program. Just some remarks and two pictures that are for me symbolic for the summer school of Humanity in Action:

Human pyramid!

Part of the slavery monument in Oosterpark Amsterdam (picture by Nick)

What I have learned: I’m not guilty of what happened in the past, but I’m responsible for what will happen in the future. The program of HiA gave me the inspiration and enthusiasm to look for creative and alternative ways to enter a future to a world in which people care about each others dignity and the wellbeing of this planet.

And I have learned to see others like they are. When I met the other fellows for the first time I was so stupid to ask a girl from Bosnia Herzegovina to which ethnic group she belonged. She told me that her father had learned her to answer that question by saying: “I’m just Maja”. I have seen Maja, as I have seen the other fellows. I lost a bit of my stereotypes and started to see persons with their own story and their own history. And I felt in love with them.

I’m thinking to start blogging in English, but I love Dutch very much and I can express myself so much better in my own language. So I will make a page on my blog on this month, and I will update this page so that the people I met during the program can follow me on my blog if they want to.

You have to know that I’m still alive, that I had a wonderful time, that I lost some weight due to the hard work and that I now try to relax a bit, write papers and pass exams, to take good care of myself and to find out what my action plans will be for the rest of my life. And that sounds like enough for the coming months… So I conclude with ‘to be continued…’ and I will blog more the coming weeks, I promises.

Foto: Annet Eikelboom

Gewoon samen een stukje fietsen is heerlijk. Ik raad het iedereen met een ingewikkelde relatie aan. Als je met z’n tweeën aan het fietsen bent dan kan je geen ruzie maken. Dat heeft iets te maken met de wind die door je hoofd waait en ook gewoon omdat het gek staat, twee mensen op de fiets die ruzie aan het maken zijn.

Zoals ik al zei, ik kan het iedereen aanraden. Stap op de fiets! Maar maak er alstublieft niet een te grote poespas van, met een fietsenrek, en praktische windjacks en een mannetjes fiets van Batavus voor hem en een vrouwtjesfiets uit dezelfde serie van Batavus voor haar, die allebei voor vertrek nog even zorgvuldig nagelopen zijn.

Zo’n Batavusstel in praktische windjassen komt nooit eens bij hun fietsen aan om er achter te komen dat er een band lek is, of een ketting er losjes bij hangt, waardoor de een bij de ander achterop moet zitten. En dat is nou juist het mooiste wat je kan overkomen als je samen gaat fietsen. Dat je met je ingewikkelde relatie op één fiets moet. Dat je ongemakkelijk op een bagagedrager jouw armen om die ander slaat die hard aan het werk is om jullie ergens heen te brengen. En dat het leven dan prachtig is.

Column Aag voor Nooduitgang 2019, theatergroep LEF

Vandaag heb ik bij een voorbereidingsbijeenkomst het programmaboek van Humanity in Action gekregen. Op de voorkant staat: Copenhagen, Amsterdam, Berlin, Lyon, Warsaw….

Humanity In Action, The Netherlands, June 2010…

Program and Information: Reports, lectures, meetings, site visits, discussions, presentations…

Die puntjes heb ik er nu even bij verzonnen, om het extra spannend te maken. Wat meer met mijn eigen gemoedsrust te maken heeft dan dat het iets doet met de leeservaring van mijn blogbezoekers, vermoed ik.
Het eerste citaat van de volgende bladzijde is van de mij inmiddels welbekende antropologe Margaret Mead:

“Never doubt that a small group of thoughtful, committed citizens can change the world; indeed, it’s the only thing that ever has.”

En ik denk opeens dat dit programma zomaar wel eens wat voor mij zou kunnen zijn. En dat ik een geweldige maand tegemoet ga.

Jonge starters op de arbeidsmarkt gaan de Utrechtse Dom voor de Peperbus verruilen!

Wij (Roy en Anne Marth, beide 24 jaar) zijn op zoek naar een zelfstandige woonruimte in Zwolle. Max. 700 euro netto en op fietsafstand van het station. Iedere tip is welkom en de gouden tip verdient een taart!

Ideeën? Bel of mail.

Flyer nooduitgang2019

Gisteren op het station vroeg een jongen van ongeveer mijn leeftijd aan mij waar hij een kaartje kon kopen. Ik wees hem dus de kaartautomaten maar daar had hij niets aan want hij had nog geen pinpas. Omdat ik hem enigszins vertwijfeld aankeek zei hij achteraan dat hij die dag na vijf jaar vrijgelaten was uit de gevangenis. Ik heb hem toen uitgelegd waar de balie van de NS te vinden was en hem een goede reis en een goed leven gewenst. Het antwoord was dat hij er iets moois van ging maken. Ik heb hem maar even in zijn bovenarm geknepen.

Ik was met Koninginnedag met Vriend en oud-huisgenoten de stad in. Naar bandjes luisteren, biertjes drinken en een paar zonnestralen opvangen. Net als duizenden anderen. En op een gegeven moment leek het zo te zijn dat samen met ons al die duizenden anderen tegelijkertijd door één straatje wilden lopen. En dus werd het erg krap. En ik voelde mijn ademhaling steeds sneller gaan, voelde een kruis van de onbekende man iets beter dan mijn voorkeur had, moest me overgeven aan de voortstuwing van de meute en dacht alleen maar: “niet in paniek raken, niet in paniek raken”. Gelukkig was Vriend er die al snel achter mij liep en me goed vasthield. Dat hielp. Maar massa’s mensen zijn eng. Veel enger nog dan ‘die ene gek’, die er volgens iedereen maar altijd tussen hoeft te zitten. En zoals het incident op de Dam heeft aangetoond, de massa staat op scherp. Wat juist door die enorme veiligheidsmaatregelen en het alsmaar herhaalde argument van ‘die ene gek’ ook niet heel erg verwonderlijk is. Ik hoop niet dat de paniek van 5 mei zal leiden tot nog meer veiligheidsmaatregelen en ik ga volgend jaar gewoon weer Koninginnedag vieren. Ik hoop dat we elkaar goed vasthouden, op elkaar letten en daardoor als massa weer een beetje kunnen ontspannen. Gewoon doorademen mensen, blijven doorademen…