Revo|lution weblog

Revolution maakt graag reclame voor goede initiatieven:

A Struggle for Peace is een congres over mensenrechten, globalisering en ontwikkeling, georganiseerd door SIB-Utrecht. Het vindt plaats in Utrecht, op zaterdag 6 februari 2010. Het wordt een dag vol lezingen, debatten, workshops en cultuur. Het programma duurt van 9:30 tot 18:00 uur, verspreid over verschillende locaties, waaronder het Academiegebouw, de Domtoren, de Domkerk, de Pieterskerk en Instituto Cervantes.

Zie de flyer: A Struggle for Peace

Revolution was ziek met Oud en Nieuw. Dus kon ik niet met Vriend mee naar een leuk feestje maar keek ik een film met mijn ouders, proostte ik met appelsap, hield ik het vol tot 00.10 uur en ben ik toen mijn bedje ingekropen. En nu ben ik nog niet helemaal fit en is het dus verstandig om het rustig aan te doen. Rustig aan doen is in mijn geval eigenlijk altijd onverstandig, want mijn verstand zegt dat als ik het nou allemaal een beetje goed plan ik nog veel meer zou kunnen doen. Het is mijn lichaam die dat niet toe laat. Mijn verstand vertelt me dat ik nog wel een tandje bij kan zetten, mijn lichaam stuurt me naar bed. Lichamig zijn is in mijn geval dus veel verstandiger.

Ik wens jullie alle goeds en veel lichamigheid voor 2010!

Revolution ontdekte haar  kerstboodschap van dit jaar in het interview in de Volkskrant van donderdag 24 december met burgemeester Piet Buys van het Belgische dorp Dendermonde waar aan het begin van dit jaar het crèche drama zich afspeelde:

“Dat is mijn geloof:  appelleren aan het goede. Je niet laten verblinden of vernietigen door het kwade. God kan dit soort gruweldaden niet verhinderen. Een God die alles controleert, laat ons geen vrijheid, dat is slavernij. De keuze tussen goed en kwaad is aan ons. Als die vrijheid er niet is, kunnen we onze samenleving nooit veranderen. Vrijheid is net als talenten: je moet ermee woekeren.”

Revolution gaat van deze kerst vakantie genieten met Vriend de gloednieuwe  MSc.  Dus de sneeuw in, twee daagjes naar Maastricht, kerst met familie, brownies met LEF vrienden, film met oud huisgenoten, oud&nieuw in Nijmegen en verder veel in mijn pyjama rondsjouwen. Ik heb vakantie zo gemist!

De generatie jongeren van nu, en daarmee Revolution zelf,  zijn grenzeloos egoïstisch, hedonistischer dan ooit en vooral niet geëngageerd. Als lid van deze grenzeloze generatie heb ik besloten even geen sociaal bewogen logs te schrijven. Dus als jullie me zoeken, ik ben shoppen in Londen, ga daar zeker niet naar een museum en ga mijn middelvinger opsteken naar iedere willekeurige voorbijganger en mocht ik een breezer aangeboden krijgen dan wil ik daar best iets voor terug doen (weet je wel hoe duur die daar zijn?). En owja, het nieuws dat Vani een verblijfsvergunning heeft gekregen deed me echt helemaal niets…

Draaiorgelmuziek voor negen uur ’s ochtends…

(En van een heel ander kaliber)

Een folder in mijn brievenbus die oproept om kosteloos mijn Burger Service Nummer te laten tatoeëren op mijn linker onderarm. Ik heb het ook niet zo op al die centrale databasen die met mijn gegevens worden aangelegd, maar een ludieke protestactie moet toch ook kunnen zonder verwijzing naar de Holocaust?

Ik heb mijn masterdiploma op zak en heb het geluk nog een jaar te mogen studeren. Maar toch wordt ‘de vraag’ steeds vaker gesteld en wordt de sociale druk om een concreet antwoord te geven steeds groter. Is het monster van een masterscriptie eindelijk verslagen doemt er een nieuwe demoon op die op de meest onverwachte momenten mij met een mysterieuze kille nevel omringt… Het gaat natuurlijk om de vraag: ‘wat kan je daarmee worden dan?’ En ik sta met een bek vol tanden…

Nu heb ik de oplossing gevonden in mijn reader van het vak metafysica:

“Het is voor een levende mens zo dat het heden een moment is dat naar voren toe nog geheel anders kan aflopen en waarin nog zeer veel mogelijk is. Pas retroperspectief kan het resultaat, het geheel als vanuit een biografie gezien worden. Het geheel waarop de mens zijn anticipaties richt is nooit een vast bezit. Ook al zou ik vandaag weten waarop ik voor de toekomst moet mikken, morgen blijkt de voorbarigheid van deze anticipatie. Ik heb het geheel niet in handen.”

Zo, daar hebben de wat-kan-je-daarme-worden-dan mensen vast niet van terug! Wat ik met mijn opleiding geworden ben weet ik pas over een aantal jaar of eigenlijk weet alleen mijn hypothetische biograaf het als ik al een tijdje dood ben.

Jammer dat de tekst vervolgt met: “Toch kan ik niet zonder een idee van het geheel, want als ik mijn leven inricht, dan anticipeer ik mij op het geheel van mijn leven (…) Dit geheel strekt zich niet eindeloos voor mij uit, want dan was mijn leven niet als een eenheid te ervaren en kwam ik tot niets” (Metafysica een weg naar het enthousiasme, prof. Dr. B. Vedder).

Ik heb het geheel niet in handen maar heb toch een idee van een geheel van mijn leven nodig. Ik zal er aan werken, ik moet toch iets worden…

Ook gepubliceerd als Broedlog

Manifesten als ‘Sex moet weer haute couture worden’, ‘Slow sex’, de documentaire ‘Beperkt houdbaar’ van Sunny Bergman en het boek ‘Female chauvinist pigs’ van de New York Times journaliste Ariel Levy is het overtuigend aangetoond: de bimbo- en pornoficatie van de samenleving.De hele discussie rondom de seksualisering van de samenleving (denk aan de ophef rondom het enorme billboard van Hunkemöller met een bevallige vrouw in een kleine gouden bikini aan de Oude Gracht in Utrecht, of het gedoe rond de uizending van Deep Throath) is alweer verstomd. Maar een alternatief waar de manifestschrijvers tot toe oproepen is uitgebleven.Dus weten we ondertussen wel waar we als geëmancipeerde vrouwen tegen zijn, maar waar zijn we voor? Hoe willen we zelf over seks praten? Wat zouden we graag zien in de samenleving? Deze avond gaan we opzoek naar beelden, woorden en ervaringen rondom vrouwen en seksualiteit. Niet preuts, maar zeker niet plat of onverschillig. Laat je stoute schoenen gerust thuis en kom vrijdagavond 27 november vanaf 19.45 uur naar Kunst en Eerlijke Koffie in de Twijnstraat in Utrecht voor weer een knetterende meeting van Adelheid meets Sophie!

mail me voor het programma en om je op te geven.

Foto: Sanne Sannes (1937-1967), nu te zien in Foam