Revo|lution weblog

Revolution heeft een echte grote mensen baan. Ik moet het contract nog ondertekenen, maar de toezegging is er dat ze graag willen dat ik bij hun kom werken. Ik heb een baan bij een bedrijf waarvan ik toen ik het tegenkwam meteen dacht dit wil ik, dit kan ik en hier word ik heel erg enthousiast van. En toch heb ik me de afgelopen maanden zorgen gemaakt over het vinden van werk. Solliciteren en geen werk of studie hebben maakt onzeker en kwetsbaar. Maar goede beslissingen maak ik niet uit angst, maar uit vertrouwen. Achteraf kan ik zeggen dat de sollicitatieprocedure zo goed is gegaan omdat ik dicht bij mezelf gebleven ben, me op mijn gemak voelde en heb laten zien wat ik in huis heb. Achteraf kan ik zeggen dat ik daar vertrouwen in mag stellen, de manier waarop ik keuzes maak heeft me steeds op goede plekken gebracht. Achteraf was het totaal onnodig om overvallen te worden door een sluimerend soort paniek op de carrièrebeurs in de Amsterdam RAI, waar de C.V.’s me letterlijk om de oren vlogen en ik me angstig afvroeg of ik niet een vergissing maakte niet mee te brallen met al die jonge mensen die nu toch echt een hele dikke baan nodig hebben. Rustig doorademen, ogen en oren open houden, vertellen over wat je zoekt en wie je bent en vertrouwen, meer bleek er niet nodig te zijn. Ik zal het onthouden.

Kunstminnend Nederland schreeuwt aanstaande zaterdag om cultuur. Om politiek Den Haag te laten weten dat er niet bezuinigd mag worden op allerlei vormen van kunst. Revolution is ook tegen die bezuinigingen, maar ik denk dat met het protest van zaterdag het huidige kabinet alleen maar in de kaart gespeeld wordt. Al die artistieke, dramatische, welbespraakte mensen gaan met veel bombarie en dramatiek laten zien hoe goed dit kabinet aan het bezuinigen is. Iedereen die niets met kunst of cultuur heeft is blij dat de subsidiekraan voor die schreeuwlelijkerds dichtgedraaid wordt. Ik denk dat het tijd is voor drastischere maatregelen. De stekker moet eruit. De kunstwereld gaat ondergronds. Over kunst wordt alleen nog maar gefluisterd, cultuur is iets wat goed verborgen gehouden moet worden. Al het rare, al het nieuwe, alles dat de mens de wereld om zich heen even met andere ogen doet bekijken verdwijnt uit het zicht. Het zullen zeven lange treurige grijze jaren worden, maar dan zal heel Nederland werkelijk om cultuur schreeuwen. Het moment waarop de kunstguerrillabeweging uit haar verstopplekken van de betonjungle zal komen, gewapend met verf, zang, dans, kostuums, de prachtigste teksten en heel veel nieuwe ideeën. En niemand zal dan vragen wat eigenlijk de waarde is van kunst en cultuur voor een samenleving en hoeveel dat wel niet mag kosten.

Excuses voor deze weinig geïnspireerde blog. Ik heb de creativiteit en de productiviteit van een mug in de herfst. Tijd om me ergens onder een stoeptegel terug te trekken. Ik kom er wel weer onder vandaan als ik een echte baan heb gevonden. Mocht u zich zorgen maken, zet maar een kopje thee of warme chocolade melk naast de stoeptegel. Mocht het kopje er na een dag nog onberoerd staan is enige hulp wenselijk.