Revo|lution weblog

“‘Wat ik niet begrijp, baba Sidi, is dat je over het geloof spreekt, maar niet over het gebed. Hoe ziet het gebed bij dat andere geloof eruit?’
‘Er is geen voorgeschreven gebed zoals jij dat kent.’
‘Hoe kan dat nou!’
‘Een gebed dat de vorm heeft van een wet is alleen nodig als het gebed een uitzondering is, als je uit je gewone leven stapt om te bidden. Maar als elke ademtocht een gebed is, als elke daad een gebed is, als je God eert omdat je in God bent, dan heb je geen apart gebed nodig. Integendeel: het is het hoogste gebed van allemaal. In de moskee is het gebed niet meer dan een verklaring van onze voornemens, goed bedoeld en voor iedereen zichtbaar, als een boot die je op het land zeewaardig maakt, maar die pas werkelijk wordt beproefd als je voor het eerst bent uitgevaren, als je in de eerste storm terechtkomt. Wie wil dan nog weten hoe goed de boot eruitzag toen hij nog op het strand lag? Denken jullie dat God op de momenten dat wij tekortschieten onze gebeden begint na te tellen?’
‘Baba Sidi heeft gelijk. Fatsoenlijk leven is het beste gebed.’”

Revolution heeft niet echt vakantie maar is afgelopen week wel in Brits-India, Arabië en Afrika geweest. En maakte kennis met waanzinnige vertellers die allemaal vanuit een ander cultureel en religieus perspectief verhaalden over de excentrieke avonturier Richard Burton (1821-1890). Wat een gelukstreffer dit boek.

De wereldverzamelaar, Ilija Trojanow (2006). Fragment pagina 433.

De kans is groot dat de PVV met 24 zetels toetreedt tot het kabinet. Revolution zit zich er behoorlijk over op te vreten maar weet niet zo goed wat te doen. Een senior fellow van Humanity in Action kwam onder de naam Geert spreekt niet voor mij in protest en verspreidde 100.000 bandjes waarmee de drager kenbaar kan maken zich niet in het gedachtegoed van Geert Wilders te kunnen vinden. Het bandje is me veel te groot en er zijn geen kindermaten. Maar ik wil zo graag iets doen om de angstvallige stilte te doorbreken… waar is het protest? Wat voor een land staat ons voor ogen?

Dan maar een poster op mijn site. En een lach voor iedereen die ik op straat of in de trein tegenkom. Maar het voelt als veel te weinig…

Kerze, schilderij van Gerhard Richter 1982.

I’m still digesting all that I have learned and experienced during the whole program. Just some remarks and two pictures that are for me symbolic for the summer school of Humanity in Action:

Human pyramid!

Part of the slavery monument in Oosterpark Amsterdam (picture by Nick)

What I have learned: I’m not guilty of what happened in the past, but I’m responsible for what will happen in the future. The program of HiA gave me the inspiration and enthusiasm to look for creative and alternative ways to enter a future to a world in which people care about each others dignity and the wellbeing of this planet.

And I have learned to see others like they are. When I met the other fellows for the first time I was so stupid to ask a girl from Bosnia Herzegovina to which ethnic group she belonged. She told me that her father had learned her to answer that question by saying: “I’m just Maja”. I have seen Maja, as I have seen the other fellows. I lost a bit of my stereotypes and started to see persons with their own story and their own history. And I felt in love with them.

I’m thinking to start blogging in English, but I love Dutch very much and I can express myself so much better in my own language. So I will make a page on my blog on this month, and I will update this page so that the people I met during the program can follow me on my blog if they want to.

You have to know that I’m still alive, that I had a wonderful time, that I lost some weight due to the hard work and that I now try to relax a bit, write papers and pass exams, to take good care of myself and to find out what my action plans will be for the rest of my life. And that sounds like enough for the coming months… So I conclude with ‘to be continued…’ and I will blog more the coming weeks, I promises.

Foto: Annet Eikelboom

Gewoon samen een stukje fietsen is heerlijk. Ik raad het iedereen met een ingewikkelde relatie aan. Als je met z’n tweeën aan het fietsen bent dan kan je geen ruzie maken. Dat heeft iets te maken met de wind die door je hoofd waait en ook gewoon omdat het gek staat, twee mensen op de fiets die ruzie aan het maken zijn.

Zoals ik al zei, ik kan het iedereen aanraden. Stap op de fiets! Maar maak er alstublieft niet een te grote poespas van, met een fietsenrek, en praktische windjacks en een mannetjes fiets van Batavus voor hem en een vrouwtjesfiets uit dezelfde serie van Batavus voor haar, die allebei voor vertrek nog even zorgvuldig nagelopen zijn.

Zo’n Batavusstel in praktische windjassen komt nooit eens bij hun fietsen aan om er achter te komen dat er een band lek is, of een ketting er losjes bij hangt, waardoor de een bij de ander achterop moet zitten. En dat is nou juist het mooiste wat je kan overkomen als je samen gaat fietsen. Dat je met je ingewikkelde relatie op één fiets moet. Dat je ongemakkelijk op een bagagedrager jouw armen om die ander slaat die hard aan het werk is om jullie ergens heen te brengen. En dat het leven dan prachtig is.

Column Aag voor Nooduitgang 2019, theatergroep LEF