Archief voor november, 2009

Niet leuk…

24 november 2009

Draaiorgelmuziek voor negen uur ’s ochtends…

(En van een heel ander kaliber)

Een folder in mijn brievenbus die oproept om kosteloos mijn Burger Service Nummer te laten tatoeëren op mijn linker onderarm. Ik heb het ook niet zo op al die centrale databasen die met mijn gegevens worden aangelegd, maar een ludieke protestactie moet toch ook kunnen zonder verwijzing naar de Holocaust?

Metafysica en iets worden

13 november 2009

Ik heb mijn masterdiploma op zak en heb het geluk nog een jaar te mogen studeren. Maar toch wordt ‘de vraag’ steeds vaker gesteld en wordt de sociale druk om een concreet antwoord te geven steeds groter. Is het monster van een masterscriptie eindelijk verslagen doemt er een nieuwe demoon op die op de meest onverwachte momenten mij met een mysterieuze kille nevel omringt… Het gaat natuurlijk om de vraag: ‘wat kan je daarmee worden dan?’ En ik sta met een bek vol tanden…

Nu heb ik de oplossing gevonden in mijn reader van het vak metafysica:

“Het is voor een levende mens zo dat het heden een moment is dat naar voren toe nog geheel anders kan aflopen en waarin nog zeer veel mogelijk is. Pas retroperspectief kan het resultaat, het geheel als vanuit een biografie gezien worden. Het geheel waarop de mens zijn anticipaties richt is nooit een vast bezit. Ook al zou ik vandaag weten waarop ik voor de toekomst moet mikken, morgen blijkt de voorbarigheid van deze anticipatie. Ik heb het geheel niet in handen.”

Zo, daar hebben de wat-kan-je-daarme-worden-dan mensen vast niet van terug! Wat ik met mijn opleiding geworden ben weet ik pas over een aantal jaar of eigenlijk weet alleen mijn hypothetische biograaf het als ik al een tijdje dood ben.

Jammer dat de tekst vervolgt met: “Toch kan ik niet zonder een idee van het geheel, want als ik mijn leven inricht, dan anticipeer ik mij op het geheel van mijn leven (…) Dit geheel strekt zich niet eindeloos voor mij uit, want dan was mijn leven niet als een eenheid te ervaren en kwam ik tot niets” (Metafysica een weg naar het enthousiasme, prof. Dr. B. Vedder).

Ik heb het geheel niet in handen maar heb toch een idee van een geheel van mijn leven nodig. Ik zal er aan werken, ik moet toch iets worden…

Ook gepubliceerd als Broedlog

Niet preuts, niet onverschillig, maar hoe dan wel?

12 november 2009

Manifesten als ‘Sex moet weer haute couture worden’, ‘Slow sex’, de documentaire ‘Beperkt houdbaar’ van Sunny Bergman en het boek ‘Female chauvinist pigs’ van de New York Times journaliste Ariel Levy is het overtuigend aangetoond: de bimbo- en pornoficatie van de samenleving.De hele discussie rondom de seksualisering van de samenleving (denk aan de ophef rondom het enorme billboard van Hunkemöller met een bevallige vrouw in een kleine gouden bikini aan de Oude Gracht in Utrecht, of het gedoe rond de uizending van Deep Throath) is alweer verstomd. Maar een alternatief waar de manifestschrijvers tot toe oproepen is uitgebleven.Dus weten we ondertussen wel waar we als geëmancipeerde vrouwen tegen zijn, maar waar zijn we voor? Hoe willen we zelf over seks praten? Wat zouden we graag zien in de samenleving? Deze avond gaan we opzoek naar beelden, woorden en ervaringen rondom vrouwen en seksualiteit. Niet preuts, maar zeker niet plat of onverschillig. Laat je stoute schoenen gerust thuis en kom vrijdagavond 27 november vanaf 19.45 uur naar Kunst en Eerlijke Koffie in de Twijnstraat in Utrecht voor weer een knetterende meeting van Adelheid meets Sophie!

mail me voor het programma en om je op te geven.
974.jpg

Foto: Sanne Sannes (1937-1967), nu te zien in Foam

Confess, then ignore it

8 november 2009

“[T]he natural tendency in religion in generally and in theology as well is often to confess the absolute transcendence and mystery of God and then to ignore it. How much theology simply appears to know too much about God to be credible?” (Roger Haight, 1990, Dynamics of Theology, p. 140).

Gek

2 november 2009

Iedere gek is er een gek bij. En van gekke mensen kun je er volgens Revolution niet genoeg hebben. Maar gekke mensen die alle andere gekke mensen voor “knettergek” uitmaken zijn gevaarlijk gek. Ik wil graag lid worden van de linkse maffia die een hetze aan het uitvoeren is om de knettergek-gekken monddood te maken. Nou ja, monddood is te gek natuurlijk, maar misschien is het geschreeuw van de knettergek-gekken te doorbreken met iets geks, het linkse,  softe, nauwelijks hoorbare geluid van een omarming bijvoorbeeld?