Revo|lution weblog

Revolution werd aangeraden om na het veldwerk en voor het echte schrijven van de scriptie een week vakantie te nemen. Braaf als ik ben doe ik dat natuurlijk dus nu ben ik een weekje in Keulen. Vriend, de reden dat ik in Keulen ben, heeft geen vakantie. De enige verantwoordelijkheid die ik heb is een wasje doen, boodschappen halen en voor iets te eten zorgen. Verder ben ik al naar een museum geweest, heb ik een boek gelezen en alle afleveringen van 40 dagen zonder seks gezien (het was research voor een programma dat ik op Flevofestival ga presenteren, maar het was eigenlijk best wel goed). En als Vriend dan eindelijk thuis is, dan is hij moe en vertel ik hem mijn interessante verhalen over het gesprekje van drie zinnen met de suppoost in het museum (in het Duits!), laat ik trots zien dat ik zijn bananenplant in een grotere pot gezet heb en vind ik het enorm belangrijk dat hij het eten lekker vindt… Opeens begrijp ik dat onbehagen bij de vrouw waarover Joke Kool-Smit  schreef.  Gelukkig is er sinds 1967 veel veranderd en begin ik volgende week vol goede moed aan het schrijven van een hele goede scriptie!

Twee kilo couscous, vier liter cola, twee kratten bier, tien liter wijn, drie pakken ijsthee, tweeëndertig ijsjes,  een kilo olijven, vier Turkse broden en heel veel verse groentes. En dat allemaal door Utrecht vervoerd op mijn kleine fietsje. Ik word drieëntwintig en dat ga ik vieren!

Revolution komt de vreemdelingendetentie niet in. Omdat een ongeletterde Surinaamse man haar naam niet goed kan spellen. Hij is al elf jaar in Nederland en gepakt omdat zijn zwart verdiende vijftig euro bij controle vals bleek te zijn en hij zich niet kon identificeren bij de toen opgetrommelde politieagenten. Er is al bij eerdere detentie gebleken dat er geen kans op uitzetting is omdat de man niet bekend is in het Surinaamse bevolkingsregister. Nu kan deze man die tussen nu en zes maanden weer vrijgelaten zal worden niet eens vertellen hoe erg hij zich verveelt.

Soms moet ik niet teveel nadenken en gewoon springen. Van iets hoogs. Met Vriend.

(bron afbeelding)

Revolution swingde (swong?) samen met huisgenoot K. zaterdag de pan uit op het Amersfoortse Jazzfestival. Hans Dulfer met zijn New Band was helemaal geweldig. Je verwacht dat toch niet van een grijze saxofonist. We stonden helemaal vooraan op een volgepakt plein uit onze plaat te gaan samen met studenten, vijftigers, een hoog bejaarde man, een dakloze en twee opgeschoten jongens die helemaal stoned waren. De wereld is mooi.

Revolution wil niet meedoen aan de tredmolen van werken, kijken, kopen. Het is een beetje een moralistisch en karikaturaal filmpje, maar de boodschap is helder: door het kopen van rotzooi, zaken die we vaak niet nodig hebben en die verrassend snel stuk gaan, dragen we bij aan vervuiling en onrechtvaardigheid. En het goede nieuws: we worden er niet eens gelukkig van! Ik ga in plaats van een consumeermeermeerder een investeerder worden!