Revo|lution weblog

Revolution vroeg Vriend of hij lekker geslapen had… Nou daar krijg je dan per email het volgende antwoord op:

Voor mij is slapen niet alleen relatief (Hoeveel uren Δt),  het ligt er ook aan wanneer je wakker wordt (Absoluut t0) (Alhoewel tijd relatief is he) en met wie je slaapt (D). Dat alles te samen maakt het slaapgenot (H). Owja en natuurlijk ook temperatuur (T), matras en kussen comfort (K), en wasmiddel (M), en aantal uren dat er al in geslapen is (ts). Oftewel slaapgenot is een functie van die andere variabelen:

H = f(Δt, t0, D, T, K, M, ts)

De waarde van H kan het beste experimenteel ondervonden en geoptimaliseerd worden.

De antropologische interpretatieve vertaling van bovenstaand antwoord: Ik mis je.

Revolution was een weekje uit de running door de griep. Nog iets wat rillerig heb ik vrijdag waarschijnlijk wel  mijn tentamen over de nieuwe wereld (wan)orde gehaald.  Door de goede zorgen van Vriend, appelsap en lekker eten ben ik wel weer hersteld.  Nu hard aan het werk om mijn achterstand in het opstellen van een onderzoeksopzet weg te werken. Ik ga onderzoek doen naar asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven maar geen recht meer hebben op overheidsvoorzieningen. Ja, die bestaan. Zij  zijn vervolgens volkomen afhankelijk van de zorg van kerken en maatschappelijke organisaties,  die de zorgplicht waarvan de overheid zich heeft ontslagen gelukkig op zich hebben genomen.  Het wordt een spannend onderzoek.

Revolution heeft een tweedehands nieuwe laptop, met dank aan mijn vader. Eentje die het na één keer opstarten al doet, waarin Word ook werkt als er zes internetschermpjes openstaan en geen extern toetsenbord nodig heeft en ook weer uit kan. Ongekende luxe. Maar toen ik ging Skypen met mijn lucht-en-ruimtevaartman die nu Formule1 auto’s bouwt kon hij mij wel horen en ik hem niet. Dus toen moest ik naar zo’n enge elektronicawinkel om een microfoon te kopen. Ik heb de een na goedkoopste gekocht, want die blijft vast langer heel dan de goedkoopste en de kleur past beter bij mijn nieuwe laptop. Voor mij in de rij stond een klein jongetje die dankzij zijn enorme muts net boven de balie uitstak; “Meneer heeft u ook overleven van de dinosaurussen twee?” Dynabite meneer; “Nee, die zijn allemaal voor vier euro vijftig per stuk de deur uitgevlogen”. Jongetje met trillende onderlip; “O nee! Hier ook al!”. Het was zo zielig dat ik bijna vergat trots te zijn dat ik zelfstandig en zonder hyperventileren het juiste apparaat in een elektronicawinkel had gekocht.