Revo|lution weblog

Omdat Revolution ook een beetje begint te twijfelen voor alle kalende topmannen van boven de veertig een liedje van Brigitte Kaandorp:

Als je midden op het woeste water,
in een lekke roeiboot zit.
En een riem is afgebroken,
en de schuimkoppen zijn wit.

En het is koud en bijna donker,
en het word zwaar in je gemoet.
Dan moet je toch gewoon maar denken
Het komt allemaal wel weer goed.

Als je mee bent op safari,
en je bent ineens je groepje kwijt.
Want je was even gaan plassen,
ergens in de openheid.

En een kudde waterbuffels,
draaft je plotseling tegemoet.
Dan moet je rustig blijven zitten:
Het komt allemaal wel weer goed.

Het komt allemaal allemaal allemaal allemaal,
Het komt allemaal allemaal:
Heus wel weer goed.

Revolution kreeg een mailtje van Boerammetje, de gave snoekenverzamelaar (niet de vis maar de auto, een snoek is een Renault, geloof ik, of gaat het alleen om de vorm van de auto en heb je snoeken van meerdere merken? Ik hoop dat ik in al mijn onwetendheid niet iemand op zijn hart trap nu) Boerammetje vertaalde de url van mijn weblog als wentelteefje (alleen de naam van de website, ik heb het niet opgevat als een belediging) en was benieuwd naar waarom een schattig katholiek (?) meisje een omwenteling wil zijn. Hij was blij verrast over de inhoud van mijn website. Nu twijfel ik de laatste tijd over het woord revolutie, omdat ik de wereld mooier wil maken en niet zoals de geschiedenis heeft bewezen in de naam van een utopie duizenden mensen die niet zo enthousiast zijn over een ideaal zou willen afslachten. Daarom nu een citaat:

“Revolution is a mankind’s way of life today. This is the age of revolution; the “age of indifference” is gone forever’ (F. Fanon, 1965, Studies in a Dying Colonialism, p. 1).

Kortom, dit is de tijd van Revolution. Ik heb geen vast idee over hoe de wereld er precies uit moet komen te zien, ik wil niemand een utopie opleggen, ik wil niet dat ikzelf of anderen sterven voor mijn ideeën maar ik wil niet onverschillig zijn naar wat er om me heen en in de wereld gebeurd. Een Revolutie van verschilligheid, door me te wentelen naar alles wat er in deze wereld gebeurd. Dus toch een wentelmeisje.

Revolution schrijft een paper:

Eerst mijn bureau opruimen om zo ook ruimte in mijn hoofd te creëren, een lekker kopje koffie erbij… ik kan ook nog wel eerst een paar pannenkoeken eten die ik gisteravond gebakken heb. Even mijn mail checken.  Johannes geeft een feestje maar waar was dat ook al weer? Oké, klaar om te beginnen… O! De was zit nog in de wasmachine… Ja, daar gaat ie dan! Typerdetyperdetyp. Zo. Dat staat er mooi. Typerdetyperdetype. Hmm… wat was nou precies het punt dat ik wilde maken? Het is alweer half vier en het is nog zo’n mooi weer, hup naar buiten voor een kwartiertje. Weer terug. Typerdetype. Schrapschrapschrap. Typerdetype. Zes uur. Etenstijd. Nog 1500 woorden te gaan…

De afgelopen 24 uur:

Stond er terwijl ik zuurkool aan het maken was een agent aan de deur die zeer stellig zei dat ik mijn huisgenoten moest roepen, mijn schoenen aan moest trekken en zo snel mogelijk mijn woning moest verlaten. Naast wat me werd opgedragen heb ik toen ook het gas uitgedraaid en mijn knuffel en portemonnee in een rugzak gestopt…

Brandde een kamer onder de kamer van mijn huisgenoot volledig uit. Stond de bewoonster van die kamer heel hard te huilen op straat en ging ik met mijn huisgenoten maar een frietje eten…

Heb ik geleerd dat er een apparaat bestaat om rooklucht te maskeren met een lucht die ook op je stem slaat maar wel heel erg schoon ruikt…

Moest het leger er aan te pas komen om mijn suikerwafel uit de machine op de universiteit te halen die ik heel hard nodig had omdat ik door alle commotie te weinig ontbeten had en toch naar de werkgroep wilde (de wafel bleef hangen en mijn hulpeloze geduw werd opgemerkt door een man met wel heel veel medailles, waarvan één voor het vernielen van suikerwafelmachines)…

Is Vriend door zijn baas bedreigd met  de hilarische woorden:  “I have never eaten a man, but if I find out who did it I probably will”…

Revolution zocht op de universiteit een pc om een aantal artikelen uit te kunnen printen. De helft van de computerzalen met spiksplinternieuwe pc’s  waren op slot, de andere helft van de computerzalen waren overvol. Gelukkig liep ik tijdens mijn zoektocht tegen een van de mannen van de helpdesk op:

Revolution: (op haar alleraardigst) Zijn de nieuwe computers nog steeds niet aangesloten?
Helpdeskman: Jawel hoor, die doen het
Revolution: Mogen we daar dan misschien gebruik van maken want alle andere computers zijn bezet
Helpdeskman: De ruimtes zijn nog niet opengesteld voor studenten, want de computers zijn nog nieuw
Revolution: …?

Gelukkig was vriendin S. bijna klaar op haar computer en had ik toch een plekje gevonden. Toen het printen. De printer moest zeker vijf minuten formatteren. Na een hoop machinegeratel kwam er één a-viertje uit met de mededeling ERROR: undefined. Can Not Print File.

Revolution: Helpdeskman, dit kwam uit de printer…
Helpdeskman: Dat bestand is niet geschikt om te printen, probeer maar iets anders te printen
Revolution: Maar ik heb dit artikel ontzettend nodig, is er niet een andere manier om het uit te printen?
Helpdeksman: Nee, en dat is niet mijn probleem
Revolution: Grrr… grmplgrmpl…  argh…