Revo|lution weblog

Missen voelt als sokken aantrekken waar geen elastiek meer in zit…

Revolution moest naar de tandarts om een gaatje te vullen. Ik word altijd een beetje zenuwachtig van de tandarts. Niet omdat ik bang ben voor de pijn, het valt me altijd mee. Maar deze tandarts zegt altijd heel politiek oncorrecte dingen (over yuppen, vrouwen en hoeveel kamelen ik met mijn gebit in de Islamitische wereld waard zou zijn) als ik daar met mijn mond open lig en niks anders kan doen dan mijn wenkbrauwen ophalen en ‘ááhngng’ terug zeggen. Nu houdt deze tandarts in mijn tandendossier (dat heeft vast een betere naam) ook bij wat ik studeer. Vandaag had hij omdat hij veronderstelde dat mijn master wel erg links georiënteerd zou zijn (hij heeft een punt) wat titels voor mij opgeschreven van auteurs die een tegengeluid laten horen. Volgend jaar september mag ik vertellen wat ik van het boek The Suicide of Reason van Lee Harris vond. Een rare man, maar het was wel interessant.

Gehoord in het college Modernisering en Mondialisering:

“Capitalism is the extraordinary belief that the nastiest of men for the nastiest of motives will somehow work for the benefit of all” (Keynes)

Adelheid meets Sophie: 4 oktober 2008

Worden wie je bent.. beelden en verbeelden!
 
Op vrouwendag 2008 kwamen een aantal vrouwen bij elkaar en spraken over alle kranteberichten die ze hadden gelezen. Hoe zit het met vrouwen aan de top, met de emancipatie, met de integratie en met de internationale rechten voor vrouwen? Gaandeweg het gesprek kwamen ze tot de conclusie: er moet doorgepraat en gedacht worden! En om dat goed te doen hebben we verschillende generaties nodig. Charissa Bakema zocht een medeorganisator uit de jongere generatie en vond Anne Marth Kuilder als enthousiaste compagnon. Samen organiseerden zij in juni de eerste generatie-meeting: Adelheid (30+) meets Sophie (20+). Een spannende, speed-dating, snelle avond ging razendsnel voorbij in KEEK, het (h)eerlijkste koffiehuis van Utrecht. Als gemene deler bleven 2 begrippen hangen in onze hoofden.. vrijheid en verantwoordelijkheid.
 
Hoe werken die begrippen door in je ontwikkeling als vrouw tijdens verschillende levensfasen?
 
We trekken er dit keer een dag voor uit. Op een bijzondere plek in Utrecht gaan we elkaar treffen. We luisteren naar een lezing, we gaan in gesprek, op stap en we gaan schilderen….  Zin om (weer) te komen?  Er is ruimte voor zo’n 30 mensen.  We streven naar een evenwichtige verdeling van Adelheids en Sophies.
 
Kosten: 12,50 voor studenten, 20,- voor werkenden

Geef je hier op! 

Revolution ergert zich over het algemeen niet zo heel snel, maar aan bepaalde uitspraken kan ik me echt enorm ergeren. Zoals; ‘Ik vind gewoon naar mijn eigen mening…’ gevolgd door een of andere enorm ongenuanceerde opmerking in de categorie sinds Pim Fortuyn mag het, of ‘ik heb zoiets van…’, maar het meest tenenkrommende vind ik toch wel  ‘je ding doen’. Wat een nietszeggend hip anglicisme is dat.

Na de log van Hijbuikel besloot ik dat het tijd was om deze ergernis wat toe te lichten. En als wetenschapper ga je dan opzoek naar bronnen. Blijk ik er lelijk naast te zitten:

“Ik doe liefst mijn dingetjens zelve” (Betje Wolff en Aagje Deken, 1793).
“Ende die werdinne ginc daer na in haer camere om haer dingen te doen” (Van Ulenspieghels leven ende schimpelijcke wercken, ende wonderlijcke avontueren, die hi hadde, 1520).

Niks hip, niks anglicisme. Met dank aan de Taalprof. En diezelfde taalprof zegt nog meer:

“Er wordt wel veel gescholden op je ding doen, maar als je het goed bekijkt is het een uitdrukking die van een uitzonderlijke intelligentie getuigt.(…) Wat is het meest overkoepelende woord dat er in het Nederlands bestaat? Dat zijn er twee: voor zelfstandige naamwoorden is het ding, en voor werkwoorden is het doen. Alle zelfstandige naamwoorden zijn specifiekere invullingen van dingen, en alle werkwoorden zijn invullingen van doen. Dingen doen is dus het ultieme bewijs dat je snapt hoe de wereld in elkaar zit. Het is de opperste graad van intelligentie. Alleen wie beschikt over het vermogen om taal te gebruiken kan zijn ding doen.”

Ai. Heb ik mensen die graag ‘hun ding doen’ of die graag willen dat anderen ‘gewoon hun ding doen’ verketterd, blijk ik gewoon niet het talige vermogen te hebben om te begrijpen wat mensen bedoelen als zij zeggen hun ding te gaan doen. Ik ga me in een hoekje zitten schamen.

Revolution heeft helemaal alleen een Ikea kast in elkaar gezet, een expedit om precies te zijn. Het kostte bloed zweet en tranen en veel slimmigheid in plaats van kracht maar hij staat. Zo. Morgen nog twee planken op hangen en dan is mijn kamer geschikt voor een masterstudent Multiculturalisme van Algemene Sociale Wetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. Klinkt stoer hè? Iemand nog een goed idee/stage plek om op af te studeren?