Iets, maar ik weet niet wat
Omdat ik me vandaag heel erg íets voel, maar ik weet niet wat, een mooi fragment uit een prachtig boek:
“Stel dat het water uit de douche een chemische stof bevat die reageert op een combinatie van dingen, zoals je hartslag, je lichaamstemperatuur en je hersengolven, met als resultaat de je huid met elke stemmingswisseling van kleur verschiet. Als je ontzettend opgewonden bent, word je huid groen, en als je boos bent rood, uiteraard, en als je je chips voelt dan word je bruin, en als je je blauw ergert, word je blauw.
Zo ziet iedereen meteen wat de ander voelt, en dan zouden we misschien minder bot tegen elkaar zijn. Als bijvoorbeeld een vrouw paars ziet, ga je haar niet uitfoeteren omdat ze te laat is, en als je bijvoorbeeld een roze iemand ziet, dan kun je die persoon rustig op zijn rug slaan en ‘gefeliciteerd!’ toeroepen.
Deze uitvinding is trouwens ook handig voor de keren dat je je heel erg íets voelt, maar je weet niet wat precies. Ben ik opgefokt? Ben ik in paniek? En door die verwarring slaat je stemming om, het wórdt je stemming, met als gevolg dat je grijs van verwarring wordt. Maar door dat speciale water kleuren je handen bijvoorbeeld oranje en dan weet je; O, ik ben blij! Ik was de hele tijd juist blij! Wat een opluchting!”
(Jonathan Safran Foer, extreem luid en ongelooflijk dichtbij, p. 178, afbeelding: http://jeffvictor.blogspot.com)
6 maart 2008 om 21:35
Ja, voor mezelf zou het veel kunnen verduidelijken, maar ik weet niet of ik voor de buitenwereld zo zichtbaar zou willen zijn.
7 maart 2008 om 09:52
Ik probeer te bedenken waarom ik het NIET eens zou zijn met Intermediair… verduidelijking voor mezelf, dan kan ik het alleen maar hartgrondig mee eens zijn. Ik vind het sowieso goed om te lezen dat iemand nadenkt over deze uitvinding. Dan zal ik dus wel niet de enige zijn die niet altijd weet wat-ie voelt (ik heb sowieso “lotgenoten” in revolution en intermediair volgens mij).
Maar wat zou er mis mee zijn als de buitenwereld ook ziet hoe je je voelt? niet zo veel, om de redenen die in het citaat beschreven worden. Je kunt elkaar dan veel beter helpen. Ik denk dat de enige voorwaarde is dat iedereen onder die douche gaat staan. Anders sta ik in mijn blootje in de kou terwijl de anderen hun winterjas aanhouden….
9 maart 2008 om 15:37
Johannes geeft wat mij betreft precies weer wat ik bedoel: hoe kwetsbaar kunnen wij allen zijn, en hoe kwetsbaar kan ik zelf dan zijn.