Vernieuwd totemisme
Het lijkt al een beetje op voorjaar, maar stiekem waait een snijdend koude wind door alles en iedereen heen. Mensen lopen diep weggedoken in hun jas over het perron van het station Arnhem, dat nog altijd meer op een bouwput lijkt dan op iets anders. Uit het niets komt er een groepje van die reizigers bij elkaar. Niemand weet van een ander waar die vandaan komt, of waar die naar toe gaat. Ze staan dicht bij elkaar rondom een stalen paal. Zonder iets te zeggen drukken ze omstebeurt op een knopje waarna een aangename warmte zich verspreidt. Als er nog iemand bij wil komen staan schuiven ze allemaal zwijgend een stukje op. Iedereen is welkom. In stilte staan wildvreemden zich te warmen aan de paal en aan elkaars vreedzame aanwezigheid op die ene vierkante meter. Ik zing heel zachtjes een liedje uit mijn jeugd: “als er twee of drie in mijn naam bijeen zijn, ben Ik in hun midden”. Nieuw religieus beleven, mede mogelijk gemaakt door de NS.
12 maart 2011 om 14:35
Geweldig, hoe je met andere ogen kunt zien wat je normaal niet ziet. Dit heet bezieling, daar word ik warm van.