Het digitale zwarte gat

Revolution heeft nog steeds geen internet verbinding in haar nieuwe huis… Maar lieve lezers, ik ben langzaamaan bezig om weer in het land der digitale levenden terug te keren. Er beginnen weer logjes te borrelen en ik heb op mijn nieuwe universiteit de computers weten te vinden. Dus nog even en er volgt een log over de paradox van moderne mensen die met niets of niemand rekening willen houden, maar vervolgens voor die houding wel respect willen krijgen. Metafysica is een geweldig vak! En over het boek ‘de eenzaamheid van de priemgetallen’, of heeft iedereen dat inmiddels al gelezen? Over Ziggo kan ik ook een logje schrijven, maar dat zou een beetje zuur worden ben ik bang. En ik moet aan u allen natuurlijk verslag doen van Flevo Festival. En mijn masterthesis uploaden. Maar dat doe ik pas als ik met mijn docent over mijn cijfer gesproken heb, want dat is een hoop gedoe geworden. Mijn eigen docent vind het namelijk veel meer waard dan de tweede lezer die gesteund wordt door de traditionele antropologen van de vakgroep… Gezellig dus. Kortom: genoeg te schrijven, maar gun me nog heel even tijd om echt uit het digitale zwarte gat te klimmen.

Eén reactie op “Het digitale zwarte gat”

  1. Generatie mediair zegt:

    Waar hebben we toch vaker over een richtingenstrijd gehoord? Wat studeerde je nu ook al weer?
    Heeft dit wellicht iets met het lot te maken? Of noem je dat anders?

Laat een reactie achter