Het leven is hard
Het leven is hard als je geen voorrang krijgt als fietser, op de motorkap van een auto knalt en vervolgens met je gezicht op de grond ligt met een tand door je lip.
Het leven is nog veel harder als je na een halfjaar als ‘onuitzetbaar’ uit de vreemdelingendetentie wordt gezet, ontzettend sloom bent van de oxasepam of hoe die remmers tegen post traumatische stress ook genoemd worden, je mobiel gejat is, je op straat hebt geslapen en je niets hebt gegeten. Ik heb met V. uit Sierra Leone de stad doorgereisd om medicijnen op te halen voor de rest van de maand en om een plek te vinden waar hij in ieder geval twee nachten kan slapen. Toen ik de slaapzaal uit wilde lopen zei hij zachtjes dat hij een beetje bang was. Ik heb hem toen maar even goed in zijn handen geknepen. Misschien dat toen een beetje van mijn geluk naar hem toe is overgegaan en dat ik daarom door die auto geschept ben. Als ik daarmee zijn leven iets zachter heb gemaakt dan vind ik dat niet erg.
14 maart 2009 om 17:27
Ongetwijfeld heb je een beetje zon in zijn leven gebracht
16 maart 2009 om 11:30
Confronterend: ik kreeg pas rillingen op mijn rug toen ik aan het eind van je stukje doorhad dat JIJ daar op die motorkap lag. Terwijl de situatie van V. er toch bepaald niet om liegt.
17 maart 2009 om 20:42
Ja het leven is heel hard.. als je geen paspoort hebt en je je koffer overal mee naar toe sleept, maar geen dak boven je hoofd kan vinden. Die motorkap was vast ook hard. Jeetje kijk uit Revolution!
4 december 2009 om 15:01
[...] ik daar best iets voor terug doen (weet je wel hoe duur die daar zijn?). En owja, het nieuws dat Vani een verblijfsvergunning heeft gekregen deed me echt helemaal [...]