Mouwen
Revolution haar schouders willen wel eens omhoog kruipen. Ik hoop dat het niet zo ver komt dat ik de mouwen van mijn kleding meteen aan de kraag vast moet zetten…
“Mijn oma was haar hele leven zo gespannen dat ze nu helemaal geen schouders meer heeft. Haar armen komen uit haar oren. Zitten recht naast haar hoofd. (…) Ze laat bij de kleermaker haar mouwen gewoon direct aan haar kraagje vastnaaien, anders bloest er een enorme lap gebloemde schouderstof over. Ik moet wat gaan verzinnen, wil ik niet ook zo eindigen. Maar hoe voorkom je dat? Turnen? Van je familie scheiden? Massages?”
(Charlotte Roche, Vochtige streken. Het bizarste boek ooit geschreven. Vies, afschuwwekkend, moedig en ontroerend)
5 maart 2009 om 19:25
Ik ken het fenomeen. Dacht de oplossing te hebben gevonden: Thai Jitsu. Men adverteerde met zelfverdediging voor vrouwen, maar toen ik ging waren er alleen maar grote stoere sportschoolmannen. Ze hadden allemaal ervaring met vechtsporten en ik niet. Na de warming-up was ik al uitgeput en ik voel het nu nog in mijn spieren. Sport is goed en helpt tegen opkruipende schouders, maar dit was me te veel. Toch zullen we moeten accepteren dat we nooit athleten worden, of pragmatische aardbeienplukkers. Die fase heb ik nog niet bereikt: elke keer die hersens weer! Ze zitten in de weg, ga een stuk wandelen ofzo, maar laat mij met rust! -ps veel eten leidt natuurlijk helemaal tot de conclusie dat er bewogen moet worden-
7 maart 2009 om 21:44
Toch een reden om dit boek te gaan lezen.
En ik heb wel een tip: laad zoveel mogelijk verantwoordelijkheden op je schouders, dan ga je vanzelf gebukt onder een te zware last. Je schouders krijgen absoluut niet de gelegenheid om omhoog te kruipen. Succes verzekerd!