Tandarts
Revolution moest naar de tandarts om een gaatje te vullen. Ik word altijd een beetje zenuwachtig van de tandarts. Niet omdat ik bang ben voor de pijn, het valt me altijd mee. Maar deze tandarts zegt altijd heel politiek oncorrecte dingen (over yuppen, vrouwen en hoeveel kamelen ik met mijn gebit in de Islamitische wereld waard zou zijn) als ik daar met mijn mond open lig en niks anders kan doen dan mijn wenkbrauwen ophalen en ‘ááhngng’ terug zeggen. Nu houdt deze tandarts in mijn tandendossier (dat heeft vast een betere naam) ook bij wat ik studeer. Vandaag had hij omdat hij veronderstelde dat mijn master wel erg links georiënteerd zou zijn (hij heeft een punt) wat titels voor mij opgeschreven van auteurs die een tegengeluid laten horen. Volgend jaar september mag ik vertellen wat ik van het boek The Suicide of Reason van Lee Harris vond. Een rare man, maar het was wel interessant.
28 september 2008 om 11:46
En toch maken dit soort gesprekken een bezoek aan deze tandarts tot een leuk uitje!!!
Het is onvoorspelbaar wat er gaat gebeuren, en het leuke is ook dat hij zich verdiept in zijn patiënten en niet alleen in hun gebit. Dat kan je niet van iedere tandarts zeggen.
30 september 2008 om 09:14
Zuinig zijn op die man!