Revo|lution weblog

Revolution ergert zich over het algemeen niet zo heel snel, maar aan bepaalde uitspraken kan ik me echt enorm ergeren. Zoals; ‘Ik vind gewoon naar mijn eigen mening…’ gevolgd door een of andere enorm ongenuanceerde opmerking in de categorie sinds Pim Fortuyn mag het, of ‘ik heb zoiets van…’, maar het meest tenenkrommende vind ik toch wel  ‘je ding doen’. Wat een nietszeggend hip anglicisme is dat.

Na de log van Hijbuikel besloot ik dat het tijd was om deze ergernis wat toe te lichten. En als wetenschapper ga je dan opzoek naar bronnen. Blijk ik er lelijk naast te zitten:

“Ik doe liefst mijn dingetjens zelve” (Betje Wolff en Aagje Deken, 1793).
“Ende die werdinne ginc daer na in haer camere om haer dingen te doen” (Van Ulenspieghels leven ende schimpelijcke wercken, ende wonderlijcke avontueren, die hi hadde, 1520).

Niks hip, niks anglicisme. Met dank aan de Taalprof. En diezelfde taalprof zegt nog meer:

“Er wordt wel veel gescholden op je ding doen, maar als je het goed bekijkt is het een uitdrukking die van een uitzonderlijke intelligentie getuigt.(…) Wat is het meest overkoepelende woord dat er in het Nederlands bestaat? Dat zijn er twee: voor zelfstandige naamwoorden is het ding, en voor werkwoorden is het doen. Alle zelfstandige naamwoorden zijn specifiekere invullingen van dingen, en alle werkwoorden zijn invullingen van doen. Dingen doen is dus het ultieme bewijs dat je snapt hoe de wereld in elkaar zit. Het is de opperste graad van intelligentie. Alleen wie beschikt over het vermogen om taal te gebruiken kan zijn ding doen.”

Ai. Heb ik mensen die graag ‘hun ding doen’ of die graag willen dat anderen ‘gewoon hun ding doen’ verketterd, blijk ik gewoon niet het talige vermogen te hebben om te begrijpen wat mensen bedoelen als zij zeggen hun ding te gaan doen. Ik ga me in een hoekje zitten schamen.

Dit bericht is gepost op 9 september 2008 om 18:01 uur. Je kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt ook een reactie achter laten.